Telefon çaldı. Telefondaki ses “Gamze Hanım merhaba yazınızı aldım, ama içeriğindeki küfür ve bazı kelimelerden dolayı yayınlayamıyorum”
Verdiğim cevabı haklı buluyor ama yapacak bir şey yok, toplum, baskı şudur budur diyor kibarca…
Bunun üzerine başka bir yazı yolluyorum…
Ama sinirlendim.
Hayır, yazı işlerine değil, telefondaki sese değil sinirim.
Toplumsal acizliğimize sinirim, edep ve adabın saptırılmasına, bu kadar çok dinden konuşup dini alet ederek her bir ahlaksızlığı yapan, yaptıran, göz yuman topluma, sana bana ona sinirim…
Totaliter toplumlarda her şeyi ama gizli yap!
İnsanların organ isimleri var herkesin organları var ama adını söyleme.
Hatalar insanlar içindir, ama kralların ve kralcıların hatalarını söyleme.
Küfür etme,
Olur olmaz laf söyleme…
Aklımca bir çözüm buldum yazmak! On üç yaşımdan beri sansürsüz, özgür yazıyorum ..
Ama yayınlayamıyorum, yayınlayamıyorlar…
Kimseye hakaret etmem, saygılı ve hakkaniyetliyim.
Ama yok toplum ne der, yok o kelime sert olmuş!
Toplum kim, toplumu kim oluşturuyor?
İnsan! Toplanıp toplumu oluşturuyorlar… Teker teker birleşip karar veriyorlar.
Sessizce …
Ayıba, günaha, sessizliğe, sabuna suya dokunmadan terbiyeli terbiyeli ! duruyorlar…
Duruyorlar yaşadım sanıyorlar…
Dindar olunca ahlaksızlığı hoş! görüyorlar…
Özgürlüğü, açık sözlülüğü ahlaksızlık olarak görüyorlar..
Esprisiz.
Kahkahasız…
Argosuz…
Umarsız.
Mutsuz…
Hoşgörüsüz
Yaratmadan, tartışmadan
Düşüncesiz, karanlığa bakıyorlar…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here